Omamy, urojenia, „głosy”- krótki słowniczek podstawowych pojęć

Treść zamieszczona przez

Artykuł sponsorowany

omamy_urojenia_schizofrenia

Omamy i urojenia są zjawiskami psychopatologicznymi dość charakterystycznymi dla schizofrenii, wręcz niekiedy z nią utożsamianymi, dlatego warto zapoznać się z tymi terminami, szczególne jeśli na schizofrenię choruje ktoś z Twojego otoczenia.

Urojenia

Urojenia to fałszywe przekonania, które wynikają z nieprawidłowej interpretacji rzeczywistości i nie podlegają krytyce (pacjent nie wie i nie dopuszcza do siebie myśli, że może być w błędzie). Rozpoznanie urojeń czasem może nastręczyć pewnych problemów, bo choć w przypadkach ewidentnego absurdu (pacjent uważa się za króla świata) jest to oczywiste, o tyle w innych, pozornie nierealne założenie może okazać się prawdą (np. niewierność małżeńska). Dlatego też swoje podejrzenia należy weryfikować, a wyroki zasądzać z dużą dozą ostrożności.
Występuje kilka rodzajów urojeń, jednak dla schizofrenii najbardziej znamienne są urojenia odnoszące i . prześladowcze.

Urojenia odnoszące

Urojenia odnoszące (ksobne) to przekonania, że wydarzenia, obiekty, osoby z otoczenia mają wyjątkowy związek z chorym. Pacjent może mieć przeświadczenie, że treści z programu telewizyjnego, radia czy prasy są do niego adresowane, stanowią swoisty przekaz i niejednokrotnie wiążą się z poczuciem posiadania swego rodzaju misji, posłannictwa (urojenia wielkościowe).

Urojenia prześladowcze

Istotą urojeń prześladowczych jest mniemanie, iż pacjent jest zwodzony, inwigilowany przez nieprzychylne otoczenie, które przeciwko niemu spiskuje. Chory może być przekonany np. że w jego mieszkaniu umieszczone są podsłuchy zamieszczone tam przez tajną organizację.

Omamy

Omamy (halucynacje), zgodnie z podręcznikową definicją to fałszywe spostrzeżenia zmysłowe, w których zarówno sąd realizujący, jak i klasyfikujący są nieprawidłowe.
Jest to określenie dość enigmatyczne, stąd należy się kilka słów wyjaśnienia- mówiąc prościej z halucynacjami mamy do czynienia , gdy dana osoba przeżywa pewne doznania zmysłowe bez zaistnienia bodźca zewnętrznego (źródła bodźca nie ma) i nie potrafi ich rozpoznać. Co ważne i charakterystyczne dla omamów- pacjentowi brak krytycyzmu. Osoba doznająca halucynacji jest przekonana o prawdziwości doświadczanych przez nią wrażeń, a co za tym idzie nie dąży do tego, by ustalić, cz inne osoby mają podobne odczucia.
Halucynacje dzielimy uwzględniając zmysł, którego dotyczą, stąd wyróżniamy omamy czuciowe, węchowe, smakowe, wzrokowe oraz słuchowe- najczęstsze w schizofrenii.

Omamy słuchowe czyli „głosy”

Omamy słuchowe przyjmują postać dźwięków lub nieistniejących głosów. Funkcjonujące w mowie potocznej stwierdzenie, że ktoś „słyszy głosy” odnosi się więc właśnie do występowania omamów słuchowych. Owe„głosy”przybierają zwykle charakter komentarzy, nakazów lub rozmów na temat chorego (zwykle o negatywnym wydźwięku). Obce głosy mogą być poważnym zagrożeniem dla pacjenta, gdy np. nakłaniają go lub wręcz rozkazują mu dokonanie samobójstwa.
Więcej informacji na temat schizofrenii znajdziesz na stronie: http://zdrowiepsychiczne.pl/#